ฝ่ายป่าไม้และถิ่นที่อยู่อาศัยสัตว์ป่า

“ ในทุกๆ หนึ่งนาที ทั่วโลกมีการสูญเสียพื้นที่ป่าถึง 156 ไร่ หรือ 2.6 ไร่ ต่อวินาที ” สำหรับประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2543 เรามีพื้นที่ป่าไม้ คิดเป็น 33.09 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ประเทศ หรือประมาณ 106,319,240 ไร่ ทว่าตัวเลขดังกล่าวได้รวมถึงป่าไม้ทุกประเภท ตั้งแต่ป่าไม้ดั้งเดิม จนถึงป่าตามหัวไร่ปลายนา ป่าบุ่งป่าทาม สวนป่า สวนยูคาลิปตัส และป่าที่ได้รับการฟื้นฟู
เราจะรู้สึกอย่างไร ถ้ามีการยืนยันว่า พื้นที่ป่าต้นน้ำลำธารของประเทศ เหลือเพียงแค่ 56,443,200 ไร่ หรือคิดเป็น 17.16 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ประเทศ ขณะที่พื้นที่ป่าเหล่านี้ คือ ป่าต้นน้ำลำธารที่แท้จริง ที่หล่อเลี้ยงผู้คนกว่า 63 ล้านคนในประเทศไทย

พื้นที่ป่าดั้งเดิมเพียงแค่ 50 กว่า ล้านไร่ จะเป็นหลักประกันที่ยั่งยืนต่อชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทยทุกคน ได้หรือไม่ ?

ปัจจุบันป่าต้นน้ำลำธารเหล่านี้ ได้รับการปกป้องภายใต้พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 โดยมีการจัดการในรูปของพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ( National Park) และพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ที่มีการจัดการพื้นที่ในรูปของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ( Wildlife Sanctuary)

กล่าวได้ว่า พื้นที่ดังกล่าว คือ พื้นที่อนุรักษ์ ( Protected Area) สองประเภทที่มีความสำคัญสูงสุด ในระบบพื้นที่อนุรักษ์ ( Protected Area System) ของประเทศไทย

แม้จะมีกฎหมายถึงสองฉบับคุ้มครองพื้นที่อนุรักษ์ที่สำคัญของประเทศ แต่ก็ปฏิเสธ ไม่ได้ว่า การทำลาย การคุกคามต่างๆ นานา ที่ส่งผลให้พื้นที่ป่าลดลง ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง นั่นหมายถึง หลักประกันต่อชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทย กำลังถูกบั่นทอนลงทุกขณะ

ฝ่ายจัดการทรัพยากรป่าไม้ ( Forest Resources management Unit) WWF ประเทศไทย เป็นหน่วยหนึ่งที่มีจุดมุ่งหมาย ในการทำงานเพื่อส่งเสริม สนับสนุน และขับเคลื่อน ให้เกิดนโยบายระดับชาติที่ส่งผลต่อการคุ้มครองพื้นที่อนุรักษ์ รวมถึงการส่งเสริมให้เกิดการอนุรักษ์ และการจัดการที่ยั่งยืนต่อทรัพยากรป่าไม้ของประเทศ

เรามีเจตนารมณ์แน่วแน่ในการทำงานร่วมกับผู้มีส่วนได้เสีย ( Stakeholders) และพันธมิตร ( Partners) ในการเสริมสร้างความเข้มแข็ง การปรับปรุงการวางแผน และการจัดการสำหรับพื้นที่อนุรักษ์ทางบก ( Terrestrial Protected Area) ตลอดจนการส่งเสริมให้มีการใช้ประโยชน์ทรัพยากรป่าไม้ ในทิศทางที่ยั่งยืน โดยพยายามเสาะหา บูรณาการแนวทางต่างๆในการอนุรักษ์ เพื่อลดการสูญเสีย จากการทำลายทรัพยากรป่าไม้ โดยมีการฟื้นฟูระบบนิเวศป่าไม้ สภาพทางเศรษฐกิจ ตลอดจนบทบาทหน้าที่ทางสังคมของทุกผู้คน ที่จะเอื้อต่อการอนุรักษ์ที่ยั่งยืน